Hodowla Sulimer

Pierwszy standard doga argentyńskiego powstał w 1928 roku, dzięki wielbicielowi psów i zarazem zapalonemu myśliwemu doktorowi Antonio Nores Martinez. Poszukiwał on psa szybkiego, zwinnego, cichego i silnego, o świetnym węchu i zrównoważonej psychice. Podejmował on próby uzyskania takiego psa, poprzez krzyżowanie doga z irlandzkimi wilczarzami, pointerami, szkockim deerhundem, beaglem i seterem. Jednak nie uzyskał takiego psa jak oczekiwał. Podjął się więc próby krzyżowania molosa z Cordoby (wywodził się z hiszpańskiego mastifa, bulteriera dawnego angielskiego buldoga i wczesnego boksera) z hiszpańskim psem gończym. Po jego śmierci, dzieło tworzenia nowej rasy przejął brat, a następnie synowie. W równoległych grupach krewniaczych krzyżowano z dogiem boksera, wilczarza irlandzkiego i wysokonożnego buldoga angielskiego. Krzyżowanie doga argentyńskiego z dwoma plamistymi dogami niemieckimi nie przyniosło żadnej widocznej poprawy, duże znaczenie miało jednak krzyżowanie ze sprowadzonym z Francji pointerem angielskim. To po nim właśnie nowa rasa wzięła doskonały węch i harmonijną budowę ciała. Swój udział w powstaniu doga argentyńskiego miał także dog de Bordeaux i bulterier, który niestety jak się później okazało był głuchy. Do tej pory co jakiś czas przychodzą na świat głuche dogi argentyńskie. Z dogiem argentyńskim skrzyżowano także mastifa pirenejskiego, po którym nowa rasa miała silny kościec i białą sierść.

W 1964 roku Związek Kynologiczny Argentyny uznał rasę jako samodzielną. W 1973 roku FCI uznało i zarejestrowało doga argentyńskiego.

Dogo Argentino jest psem wytrzymałym, zwinnym i szybkim. Jest on zwierzęciem oddanym, wierny i uczuciowym. Należy poświęcać mu wiele uwagi, zainteresowania a przede wszystkim wymaga odpowiedniego szkolenia. Należy uważać aby zanadto nie rozwinęły się u niego instynkty bojowe i przywódcze. Dobrze ułożony dog argentyński świetnie nadaje się jak pies rodzinny.

Jest to rasa z predyspozycją do alergicznego i kontaktowego zapalenia skóry, w takiej sytuacji wiele zależy od obserwacji a następnie szybkiej reakcji właściciela. Podanie odpowiedniej karmy (dla psów z alergią skórną) i wyeliminowanie z otoczenia psa alergenów w zasadzie opanowują sytuacje.

Z racji tego że są to typowe albinosy dość często występują poparzenia słoneczne, dlatego posiadając takiego psa należy chronić go przed nadmiernym i zbyt długim pobycie na słońcu.

Kupująć szczeniaka doga argentyńskiego należy upewnić się czy rodzice są wolni od dysplazji i czy szczenię słyszy.

Opracowane na podstawie: "Encyklopedia Psów Rasowych Tom I" Oficyna Wydawnictwa Multico