Hodowla Sulimer

KRAJ POCHODZENIA: Argentyna.

PRZEZNACZENIE: Do polowań na grubą zwierzynę.

KLASYFIKACJA FCI: Grupa 2 molosy, Sekcja 2. l Molosy, typ dogowaty. Nie podlegają próbom pracy.

WYGLĄD OGÓLNY: Typowy molos, proporcjonalny, bez cech gigantyzmu. Jego wygląd jest pełen harmonii i siły, widoczne plastyczne umięśnienie, ciało pokryte elastyczną przylegającą skórą. Ruch spokojny, ale sprężysty, zdradzający jego inteligencję i możliwość szybkiej reakcji oraz jego z natury radosne usposobienie. Miły i oddany, frapujący swoim białym umaszczeniem. Zbudowany jak prawdziwy atleta.

ISTOTNE PROPORCJE: Żaden element nie dominuje nad pozostałymi, ciało charakteryzuje harmonia i wyważenie.

• kufa i czaszka równej długości
• wysokość w kłębie równa wysokości w zadzie
• głębokość klatki piersiowej równa 50% wysokości w kłębie
• długość ciała o 10% większa niż wysokość w kłębie.

GŁOWA: Sprawia wrażenie mocnej i silnej, łagodna w liniach, pozbawiona ostrych konturów. Górna linia wklęsło wypukła: wypukła czaszka dzięki wyraźnym mięśniom, lekko wklęsła trzewioczaszka. Połączenie głowy z szyją to mocny, umięśniony łuk.

MÓZGOCZASZKA:

• Czaszka zwarta, wysklepiona zarówno z profilu jak i oglądana z przodu. Wyraźne łuki jarzmowe tworzą duże wklęśnięcia w skroniach wypełnione plastycznymi mięśniami. Silnie rozwinięte mięśnie karku sprawiają, że guz potyliczny jest mało widoczny. Bruzda czołowa słabo zaznaczona.
• Stop lekko zaznaczony, jako przejście od wypukłej czaszki do lekko wklęsłej kufy. Mocno zaznaczone łuki nadoczodołowe sprawiają, że z profilu stop wydaje się wyraźny.

TRZEWIOCZASZKA: Tej samej długości co mózgoczaszka.

• Nos o dużych nozdrzach. Czarny. Widziany z profilu lekko uniesiony, jako zakończenie wklęsłości kufy. Front nosa prosty, prostopadły, w linii krawędzi żuchwy lub nieznacznie przesunięty do przodu.
• Kufa mocna, nieco dłuższa niż głębsza, szeroka, jedynie lekko zwężająca się. Górna linia nieco wklęsła, co jest charakterystyczną cechą Doga Argentyńskiego.
• Wargi/Fafle umiarkowanie grube, krótkie i przylegające. Luźny kąt wargowy. pożądana czarna pigmentacja.
• Szczęki/Zgryz/Zęby mocne dobrze zachodzące na siebie, bez przodo i tyłozgryzu. Szczęki nieznacznie, równomiernie zwężające się. Zapewniają maksymalny chwyt. Zęby duże, dobrze wykształcone, osadzone w linii, czyste bez próchnicy. Pożądane kompletne uzębienie, ale ważniejsze regularne ustawienie zębów. Dopuszczalny zarówno zgryz cęgowy jak i nożycowy.
• Policzki duże, relatywnie płaskie, pozbawione fałd, wybrzuszeń i rzeźbienia. pokryte mocną skórą.
• Oczy ciemne lub orzechowe, chronione przez pigmentowane powieki, ale brak pigmentacji nie jest wadą. W kształcie migdałów, szeroko osadzone, na średniej wysokości. Wyraz oczu żywy i czujny, ale jednocześnie wyjątkowo twardy, zwłaszcza u psów.
• Uszy osadzone wysoko na bokach głowy, szeroko, tak jak szerokość czaszki. Kopiowane w kształcie trójkąta o bokach nie dłuższych niż 50% długości przedniej krawędzi naturalnego ucha. Jeśli nieskracane, są średniej długości, szerokie, grube, płaskie o zaokrąglonych końcach. Pokryte gładkim włosem, nieco krótszym niż na tułowiu; niewielkie plamy na uszach dopuszczalne. Uszy w spoczynku przylegają do policzków, w podnieceniu na wpół uniesione.

SZYJA: Średniej długości, mocna i wysoko noszona, dobrze umięśniona, lekko wysklepiona. W kształcie ściętego stożka, połączona z głowa umięśnionym karkiem ukrywającym wszystkie kości, szeroką nasadą połączona z klatką piersiową. Pokryta grubą, elastyczną skórą, mniej przylegającą niż na reszcie ciała. Pod brodą delikatne fałdy skóry, ale nie zwisające. Włos w tej części nieco dłuższy niż na reszcie tułowia.

TUŁÓW:
Długość tułowia (mierzona od mostka do guza kulszowego) jest dłuższa o 10% niż wysokość w kłębie.

• Górna linia pozioma; kłąb i zad na tej samej wysokości.
• Kłąb duży i wysoki.
• Grzbiet mocny, silnie rozwinięte mięśnie tworzą nieznaczne wysklepienie w partii lędźwiowej.
• Lędźwie mocne, ukryte pod w pełni rozwiniętymi mięśniami, które tworzą nieznaczną bruzdę wzdłuż kręgosłupa. Nieco krótsze od partii grzbietowej, nieznacznie wznoszące się w stronę zadu. Górna linia nabiera swojego charakteru dopiero u dorosłych psów, których mięśnie grzbietu i lędźwi są w pełni rozwinięte, wcześniej górna linia jest nieco spłaszczona.
• Zad średniej długości, szeroki i muskularny; nieznacznie widoczne guzy kulszowe i biodrowe. Szerokość równa lub nieznacznie mniejsza niż szerokość klatki piersiowej; nachylony pod kątem —30° w stosunku do poziomu, linia zadu opadająca w kształcie łuku w kierunku nasady ogona.
• Klatka piersiowa szeroka i głęboka. Rękojeść mostka na wysokości stawu barkowego, a linia mostka na wysokości łokcia; żebra długie umiarkowanie wysklepione.
• Brzuch nieznacznie podciągnięty, nigdy w takim stopniu jak u greyhounda; umięśniony tak samo dobrze jak pachwiny i lędźwie.

OGON: Osadzony umiarkowanie wysoko, pod kątem 45° w stosunku do górnej linii. W kształcie szabli, gruby i długi, sięgający do stawu skokowego, ale nie niżej. W spoczynku zwisa naturalnie, w podnieceniu trzymany nieznacznie powyżej górnej linii, "pracujący" na boki. W ruchu noszony na przedłużeniu górnej linii lub nieznacznie powyżej.

KOŃCZYNY PRZEDNIE: Mocne jak pozostałe partie ciała, o solidnym kośćcu i umięśnieniu, proporcjonalne do wielkości psa. Oglądane ze wszystkich stron proste i równolegle ustawione.

• Łopatki proporcjonalne, bardzo mocne, doskonale, lecz nie przesadnie umięśnione.
• 
  Ramiona średniej długości, proporcjonalne do całości. Mocne i bardzo umięśnione
• Łokcie mocne, pokryte mocną bardzo sprężystą skóra, pozbawioną fałd i zmarszczek. Przylegające do tułowia, wyglądające jakby były jego częścią.
• Przedramię tej samej długości co ramię, pionowe, proste o mocnej kości, dobrze umięśnione.
• Nadgarstek mocny, w linii przedramienia, bez wystających kości czy fałdów skórnych.
• Łapy okrągłe, z mocnymi, krótkimi i zwartymi palcami. Mocne poduszki, pokryte czarną, szorstką w dotyku skórą.

KOŃCZYNY TYLNE: Umiarkowanie katowane. Mocne, silne, równolegle ustawione, dające wrażenie siły i wymaganej sprawności. Zapewniające odpowiedni napęd i decydujące o charakterystycznym ruchu

RUCH: Zwinny i sprężysty; z zauważalną zmianą gdy psa coś zainteresuje - naprężona postawa i szybka reakcja, typowe zachowanie dla rasy. Krok spokojny, wyciągnięty kłus, z dobrym wykrokiem i dynamicznym napędem tyłu. W galopie widać całą energię i siłę jaką dysponuje pies. Kończyny w ruchu są prowadzone równolegle. Inochód niedopuszczalny, traktowany jako poważna wada.

SKÓRA: Jednolita, niezbyt gruba, gładka i elastyczna. Przylegająca do ciała, nie tworzy fałd, jedynie na szyi nieco luźniejsza. Skóra jak najmniej pigmentowana, z wiekiem jednak coraz wyraźniej. Przesadnie pigmentowana skóra jest niedopuszczalna. Preferować należy psy o pigmentowanych wargach i obwódkach oczu.

WŁOS: Jednolity, krótki, prosty i gładki w dotyku, o długości 1.5 do 2 cm. Podszerstek i gęstość włosa zależna od klimatu. W klimatach tropikalnych włos jest rzadki i cienki (powodując, że miejsca pigmentowane skóry są widoczne, co nie jest wadą). W zimnych klimatach włos jest grubszy i gęstszy.

UMASZCZENIE: Całkowicie białe; jedynie jedna czarna albo ciemna plama wokół oka jest dopuszczalna, jeśli nie pokrywa więcej niż 10% powierzchni głowy. W przypadku dwóch psów tej samej klasy, sędzia powinien wybrać zawsze bielszego.

WIELKOŚĆ: Wysokość w kłębie: psy: 62 do 68 cm, suki: 60 do 65 cm.

WADY: Każde odstępstwo od wzorca należy traktować jako wadę. Jej ocena powinna być proporcjonalna do stopnia tego odstępstwa

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:

• nos pozbawiony pigmentacji
• przodozgryz lub tyłozgryz
• jasnoniebieskie oczy
• oczy nie tej samej barwy
• długi włos
• łaty na tułowiu
• więcej niż jedna łata na głowie
• wysokość poniżej 60 lub powyżej 68 cm
• agresywność

Opracowane na podstawie: "Encyklopedia Psów Rasowych Tom I" Oficyna Wydawnictwa Multico